Mijn Reis

Ruim 35 jaar heb ik gewerkt als fysiotherapeut waarvan 30 jaar als bekkenfysiotherapeut en als docent, trainer en consultant.

In die functies ontmoette ik vrouwen (en mannen) met klachten die te maken hebben met de bekkenbodemspieren en het bekken. Het meest intieme deel van ons lichaam. De patiënten kwamen voor hulp bij klachten zoals urineverlies, ontlastingsverlies, verzakkingsklachten, pijn bij het vrijen of bekken- en stuitklachten, zoals bijvoorbeeld bij zwangeren en pas bevallen vrouwen.

Het waren klachten waar de patiënt vaak moeilijk over sprak. Maar toch kwamen zij, spraken over hun meest intieme problemen en vaak ook over negatieve seksuele ervaringen. Over pijn en verdriet, over hun soms ongeneeslijke ziektes en over verlies van een partner, een ouder of een kind. En ja, ik heb soms meegehuild………Het is voor mij ook indrukwekkend om te ervaren hoeveel mensen die negatieve ervaringen in hun geschiedenis hadden.

Verhalen die mij vormden

Ik heb in al die jaren heel veel verhalen gehoord. Verdrietige, traumatische, emotionele en ontroerende verhalen die stuk voor stuk een diepe indruk bij mij achterlieten. Ze hebben mij gevormd tot wie ik nu ben. Vooral ook dankbaar dat al deze mensen zoveel vertrouwen in mij hadden dat ze het ook durfden te vertellen.

Al die ervaringen zijn bij mij gebleven en ik had geaccepteerd dat die in mijn systeem zouden blijven hangen.

Van cliënt naar canvas

Toen ik begon met intuïtief schilderen was ik ervan overtuigd waar mijn inspiratie vandaan zou komen. Vooral uit de vele wandelingen in het bos en op de hei, uit de prachtige paddenstoelen die ik steeds weer fotografeerde. Maar hoe anders was het……

Steeds werd ik teruggeleid naar mijn werkervaringen, naar mijn patiënten, naar hun verhalen. In eerste instantie heb ik mijn best gedaan om deze emoties tijdens het schilderen te negeren, ik wilde immers het bos en de paddenstoelen, maar uiteindelijk heb ik de ervaringen omarmd en in een positieve uiting kunnen omzetten.

Intuïtieve expressie

Ik volg schilderonderwijs bij Ciara Gilmore uit Ierland, zij kwam op mijn pad. Zij leerde mij om intuïtief te schilderen. Met deze manier van schilderen kwamen en komen deze emoties naar buiten. Alles wat ik schilder, blijkt herkenbaar voor vrouwen (en bekkenfysiotherapie collegae), die er een bekken, een blaas, een bekkenbodem of emotie in terugvinden. Zonder het bij name te noemen. Het blijkt een vorm van rust te brengen. Zo kunnen mijn ervaringen op een goede manier een nog betere plaats krijgen en rust geven, zowel voor de kijker als mijzelf.